ปฐม ภาค ๑ : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 125 / 5

ประโค้ง - วิถีธรรมวรรณะแปล ภาค ๑ ตอน ๒ (ตอนจบ) - หน้าที่ 237 ถันะ อุทิฺจจ อติคฺฆ อโนติบปัปปา อัณฑุตกฺตฺญาณพิงกํจํ ในมิจฺฉัตตะทั่งหลาย ธรรมเหล่านี้ คือ มิจฺฉาทิฏฺฐิ มูสวาท มิจฺฉากามมันตะ มิจฺฉาอา supp

เนื้อหาในหน้าที่ 237 นี้เน้นที่ธรรมที่เกี่ยวข้องกับมิจฉาทิฏฐิและการแปลความหมายของวาจาในสิ่งที่ไม่สนับสนุนหลักธรรมอันดี โดยเฉพาะมิจฉาทิฏธิที่ไม่ควรมองข้าม. การอภิปรายเหล่านี้ช่วยให้เรารู้เท่าทันธรรมชาต

ประโยค - วิญญาณธรรมแปล ภาค ๒ ตอน ๒ (ตอนจบ) - หน้าที่ 238 สัจจานิทาน เป็นธรรมอันปฐมภูมาพิธีกำจัด กายอันชูจะ คือพยาบาท อันติยานุภาพพิธีจำจัด กายอันชูจะออกนั่น (คืออภิญญา) เป็นธรรมอัน ฤทุญาณพิธีจำจัด อด

บทความนี้กล่าวถึงสัจจานิทานเป็นธรรมพื้นฐานในการกำจัดความรู้สึกทางกายที่ยึดติด โดยมุ่งเน้นไปที่แนวทางการทำความเข้าใจธรรมชาติของอุปาทานและกามา พร้อมแก่นสารของการพิจารณาอภิญญาและปฏิบัติทางจิตอย่างละเอียด

ประโยค - วิภวธิกรมณฺฑล ภาค ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ) - หน้าที่ 239 กำจัด มานานุสรณ์ วิชาชาญสู่ อันอุตตะญาณพิ้งกำจัด ในมนะทั้งหลาย โทษสมะ เป็นธรรมอันติยานุพิ้งกำจัด มะ นอกนี้ (คือ โลกะ และ โมหะ) อันอุตตะญาณพิ้ง

เนื้อหาในหน้านี้เกี่ยวกับการกำจัดมานานุสรณ์และการศึกษาอุตตะญาณพิ้งกำจัด โดยระบุถึงโทษสมะและธรรมต่างๆ ที่เป็นปัจจัยในการปฏิบัติธรรม ซึ่งมีความสำคัญในการเข้าถึงญาณและการลดละความเชื่อมั่นในกิเลส ผลกระทบข

ปรโยคฺส- วิถีธรรมรรคแปล ภาค ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ) - หน้าที่ 240 หรือว่าที่เป็นปัจจุบัน ตอบว่า “กี (จะพึงจาก) อย่างไร ในวันนี้ ก่อนอื่น ผิวัญฺญาณ เหล่านี้ละธรรมที่เป็นอดีตอันใด? ความพยายามก็ต้องเป็นการ ไมํผ

เนื้อหาพูดถึงการทำความเข้าใจเกี่ยวกับกิเลสที่เกิดขึ้นในอดีต อนาคต และปัจจุบัน โดยแสดงให้เห็นว่าความพยายามในการละกิเลสนั้นหลากหลายและอาจไม่มีผลในบางครั้ง รวมถึงการเชื่อมโยงกับคำสอนในพระบาลี การทำความเข

ประโยค ๑ - วิริยะมีการแปล ภาค ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ) หน้าที่ 241 และ นัยเดียวกันนั้น กล่าว (วิจารณ์) ว่า "หากว่าอิเลส ทั้งหลายที่เป็นอนาคต ไชร ถ้ากระนั้น ก็ชื่อว่าสิ่งที่ยิ่งไม่เกิด สิ่งที่ยิ่งไม่ ผลิด ละสิ

เนื้อหานี้เผยแพร่แนวคิดเกี่ยวกับสถานภาพของกิเลสในปัจจุบันและอนาคต แม้ว่ากิเลสที่ดำรงอยู่จะสามารถมองเห็นการหยุดยั้งจากความปรารถนา โทสะ ความหลง และอื่นๆ แต่ก็มีการตั้งคำถามเกี่ยวกับการตรัสรู้ธรรมที่อาจไ

ประโยค- วิซัยทัศน์การแปล ภาค 3 ตอน 2 (ตอนจบ) - หน้าที่ 243 [ภูมิลักษณ์และอุปนิสัย 4] ถามว่า “ด้วยคำว่า “กิเลสทั้งหมดหลายยังไม่เกิดเลยไม่เกิด” เป็น ต้นนั้น เป็นอันท่านแสดงอะไร ? ตอบว่า เป็นอันท่านแสด

บทความนี้สำรวจแนวคิดเกี่ยวกับกิเลสและกรรมผ่านมุมมองทางปรัชญาและการตีความ โดยอธิบายว่ากิเลสเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นตามภูมิลักษณะ และมีบทบาทต่อการดำเนินชีวิตของบุคคล เช่น การเกิดขึ้น การปฏิบัติ และผลจากการทำ

ประโยคสม - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๓ ตอน ๒ (ตอนบวช) หัวข้อที่ 245 ไม่พึงละมุ่งแห่งภาพได้ เพราะกิเลสชาติ (ในสันดานผู้อื่น) นั่น ไม่เป็นสิ่งที่ตนจะพึงละได้ แต่ภูมิลักขณะ-กิเลสชาติบได้รับดี (นั้น) พึงทราบ (ว่

ในบทนี้กล่าวถึงความสำคัญของกิเลสชาติที่ไม่สามารถละได้ และบทบาทของขันธ์ในชีวิตของบุคคล โดยเฉพาะในด้านการเกิดขึ้นของอวิชชาและการเข้าใจวัฏฏะ ขันธ์ของพระอริยบุคคลนั้นเป็นไปในทางที่แตกต่างจากผู้มีวัฏฏะกิเล

ประโยคที่ ๑ - วิชาคิรรมวฒั กแปล ภาค ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ) - หน้าที่ ๒๔๖ ทั้งหลายนัน ๆ ซึ่งท่านละได้แล้ว เพราะกิละต์ที่เป็นมูลของวัฏฒั ทั้งหลาย บุญยังละไม่ใด้โดย ประกอบทั้งปวง กรรที่บุญชนทุกอย่างจึงเป็นกุศล

บทความนี้เสนอการวิเคราะห์แนวคิดเกี่ยวกับการตัดขาดจากกิเลสเพื่อเข้าใจวัฏจักรของกรรมในพุทธศาสนา อธิบายการเชื่อมโยงระหว่างกรรม บุญ และกิเลส รวมถึงความสำคัญของการดำรงอยู่ในขันธ์ทั้งห้า โดยใช้การเปรียบเทีย

ประโยคศาสตร์ - วิชาคัมภีร์แปล ภาค ๑ ตอน ๒ (ตอนจบ) - หน้าที่ 247 มาถึงซึ่งความมีองค์ไม่ผลิตเป็นธรรมดา ไม่พึงอาจถึงความเสมอให้ เกิดได้וקט เพราะธาตุและธรณีสันแรงเสียดแล้วฉันใด ฤทธิ์ครูผู้เมือ หน่วยในฉบ

บทนี้พูดถึงการเจริญมรรค ๕ และธรรมชาติของความมีองค์ในวิญญาณ รวมทั้งการสัมผัสพิธีกรรมที่เกี่ยวข้องกับการเกิดและการดับของชีวิต นำเสนอแนวคิดเกี่ยวกับอุจิษฐานะและอุปัปปันนะในชีวิตมนุษย์ โดยสื่อถึงความเชื่อ

ประโยคส - วิญญาณรอแลกเปลี่ยน ภาค ๑ ตอน ๒ (ตอนจบ) - หน้าที่ 249 พึงกำจัด ส่วนอัปปนะ (๔) กล่าวคือภูมิปัญญา มอรัมภี- คิห์ปันนะ อวิขิมภิญญปันนะ และสมุหุปันนะนั้นใด อุปปันนะ (๔) นั้นทั้งมด เป็นสิ่งที่คุณพ

บทความนี้สำรวจลักษณะปริญญาและกิจในญาณที่บันฑิตควรรู้ การกำจัดอุปปัณนะและการทำความเข้าใจเกี่ยวกับโลภญาณที่ส่งผลต่อการปฏิบัติฝึกจิต เป็นการเน้นโดยการใช้คำสอนจากพระโภธนาจารย์เกี่ยวกับการใช้ปัญญาในการฝึกจ

ประโยคส - วินัยธรรมวัดป่า ภาค ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ) หน้าที่ 250 ยอมทำกิจ ๔ อย่างโดยขาดกันไม่เที่ยงไม่หลัง คือเผาใส่ ทำลาย มืด ไขแสง กินน้ำมัน ฉันใด มรรคาจากกิรัสสัจจะจะ โดยขณะ เดียวนั้นไม่ก่อนไม่หลัง ฉนั้นเ

บทความนี้พูดถึงการทำกิจ ๔ อย่างซึ่งไม่ขาดกัน การรู้ทุกข์และสุขด้วยปริญญาสมุย รวมถึงการเห็นมรรคาจากการภาวนาภิสมะและการทำให้แจ้ง ความสำคัญของการอธิษฐานในกลุ่มพระโพธิการที่นำไปสู่การรู้แจ้งในมรรคา การประ

ประโยคสั้น - วิจักษณ์ธรรมเทศนา ภาค ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ) - หน้าที่ ๒๕๓ สังจะ ๔ สมอารมณ์ (คืออรณ์) เข้าบันหนึ่ง โดยอรรถคือความเป็น อย่างนั้นด้วยอาการ ๑๖ เหล่านี้ ส่งใดส่งเราะให้เข้าเป็นหนึ่งได้ ส่งนั้น ก็เป

เนื้อหาในบทความนี้เน้นการพิจารณาและวิเคราะห์ธรรมเทศนาเกี่ยวกับสังจะ ๔ สมอารมณ์ โดยวิเคราะห์ถึงอาการและความเป็นหนึ่งของอารมณ์ ความรู้ในญาณที่เกิดขึ้นกับทุกข์ และการทำความเข้าใจในธรรมผ่านการเห็นและรับรู

ประโยคศาสนา - วิถีธรรมกรรมแปล ภาค ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ) หน้าที่ 255 ไม่มีการทิ้งไป อรรถคือเป็นสิ่งไม่ภูมิปรุงแต่งแห่งนิรอรสัง กิริปรากฎ ชัดด้วยการเห็นบรรลุง เพราะบรรลุเป็นธรรมที่โจคาวผู้ไม่เคย เห็นมาแต่ในส

เนื้อหาเกี่ยวกับอรรถและความหมายทางศาสนาที่เชื่อมโยงกับนิพพานและมรรคสัจ โดยทำความเข้าใจเกี่ยวกับวิถีธรรมกรรมและการเห็นทุกข์ เสนอแนวคิดอันลึกซึ้งที่เกี่ยวข้องกับอิสรภาพและการบรรลุธรรม ความเข้าใจในอรรถนี

ประโยคสม – วิทยาธรรมแปล ภาค ๑ ตอน ๒ (ตอนจบ) หน้าที่ 256 อรรถ ๓ นอกจากนั้น ปรากฏชัดด้วยอำนาจการเห็นจะอ้างอื่น ดังกล่าว มานี้ แต่ในขณะมรรค (เกิด) อรรถทั้งสิ้นนั้น ย่อมถึงปฏิวิธีด้วย ญาณอันมีกิจ ๔ ในทุก

ในเนื้อหานี้มีการอภิปรายเกี่ยวกับอรรถ การรู้ปริญญาและการเข้าใจมรรคในสายวิทยาธรรม โดยชี้ให้เห็นถึงปริญญาที่มีญาณที่แตกต่างกันสามอย่าง และจำแนกวิธีการที่ใช้ในการเรียนรู้ในธรรม โดยเฉพาะอย่างยิ่งการอ้างอิ

ประโยค๖- วัง ฤทธิธรรมรถแปล ภาค ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ) หน้า ๒๕๗ ดั่งนี้แล้ว กล่าวโดยสังเขปดังนี้ว่า "ธรรมทั้งหลายใด ๆ เป็นธรรมที่พระโยคาวรวรู้ด้วยปัญญาอันยิ่งแล้ว ธรรมทั้งหลายนัน ๆ ก็เป็นอันชื่อว่า เธอรู้แล้ว

บทความนี้นำเสนอความรู้เกี่ยวกับฤทธิธรรมและการเข้าถึงปัญญาผ่านการกำหนดครูตามหลักธรรมของพระโยคาวร โดยเน้นที่การรู้จริงในธรรมที่ยิ่งใหญ่ และการให้ความหมายผ่านพิสดารตามนัยความสำคัญของญาณปริญญาและตีรณาปริญ

Here is the extracted text from the image: ประโยคสฅ. - วิชาคีฤมรรกทธา ภาค ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ) - หน้าที่ 258 ว่าไม่เที่ยว เป็นทุกข์ เป็นอนัตตา ตั้งแต่กลางสมัมนะ (การพิจารณา โดยส่งเขาเข้าเป็นกลาง) จนถึงอนุ

เนื้อหาในวิชาคีฤมรรกทธานี้เน้นการพิจารณาปหานปริญญา ซึ่งรวบรวมการทำความเข้าใจเกี่ยวกับธรรมลักษณะและความหมายของญาณ โดยพระโยคาวรยได้ชี้ให้เห็นถึงการบรรลุถึงธรรมอันสูงส่งที่เกี่ยวข้องกับพื้นฐานการรู้ โดยเ

ประโยคสรุป - วิวัฒนาการแปล ภาค ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ) - หน้าที่ 259 [ปาฏิหาริย์] ข้อว่า “แม้มิทานะกืออย่างนั้น” ความว่า แม้มิทานะก็มิ 3 อย่าง ดังปรุงกาเหมือนกัน คือวิกัมณะนะ ดั้งปานะ สมุนา- ปานะ [วิกัมณ

เนื้อหานี้กล่าวถึงการวิจัยเกี่ยวกับวิกัมณะนะแห่งการข่มจิตธรรม โดยมุ่งเน้นที่การปรับสมดุลและการควบคุมวิรัซณ์ ผู้เขียนเสนอมุมมองเกี่ยวกับประเด็นต่างๆ ภายในธรรมะ รวมถึงการประยุกต์ใช้เพื่อพัฒนาจิตใจ รวมถึ

ประโยค - วิถีธรรมรวมแปล ภาค ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ) - หน้าที่ 260 [ตังองค์พระนะ] ส่วนการละมหาทัพธรรมมนั เป็นองค์ธรรม คืออญฺญาแห่งวิบานนั้น ๆ โดยเป็นปฏิปักษ์กัน (คือดรงกับธรรมที่วพิ้ง) ที่เดียว คังคะความมิดด

เนื้อหาในบทนี้สำรวจธรรมและปัญญาในวิถีธรรมที่มีความเกี่ยวข้องกัน เริ่มจากการเห็นว่าทุกสิ่งเกี่ยวโยงกันไป หมายถึงการวิเคราะห์นามรูปและความเข้าใจในสิ่งที่มีอยู่จริง โดยมีหลักการต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับควา

ประโยคศาส - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๑ ตอน ๒ (ตอนจบ) หน้า 261 (เห็นโทษในปัญจขันธ์) ละอธิษฐานสัญญา (ความสำคัญว่ า น่าอธิษฐาน ในปัญจขันธ์) ด้วยพิทักษาปัสสาณะ (คำนี้อธิวาเมื่อหน่าย) ละอธิษฐานกามภาวะ (ความเป็นผ

เนื้อหานี้กล่าวถึงการละความยึดมั่นและโทษภัยในปัญจขันธ์ โดยเน้นการอธิษฐานและการพิจารณาให้เห็นถึงธรรมชาติที่ไม่เที่ยงของทุกสิ่ง ทั้งยังพิจารณาผลเสียของการยึดมั่นในความมีตัวตน การละอายุนะและปนิธิ เพื่อเข

ประโยคษ - วิจักษธรรมวิเคราะห์ ภาค ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ) - หมายเลข 262 เห็นความว่างเปล่า คือเห็นอนัตตา) ละสารทานาภิเรก (ความยึด มั่นด้วยถือเอาว่าเป็นสาระ) ด้วยอธิษฐานธรรมวิสันนา (ความเห็น แจ้งในธรรมอันเป็นอ

เนื้อหานี้สำรวจการละความยึดมั่นและความเข้าใจในธรรมผ่านการหลีกเลี่ยงสาราทานาภิเรก การวิสามญาณ เพื่อพิจารณาเห็นโทษและความไม่เที่ยงในชีวิต โดยกล่าวถึงความสำคัญของการพิจารณาในพระไตรปิฎก รวมถึงการพัฒนาญาณท